Stoofvlees op Vlaamse wijze.

Powrót zimowych temperatur aż woła, o gorący posiłek.A mieszkając we flamandzkiej części Belgii, cóż  mogę zrobić lepszego niż lokalne,rozgrzewające danie?Nie pozostaje nic innego,jak stoofvlees,który robię wyłącznie o tej porze roku.

A może deser?

Tak ostatnio zasiadłam się w fotelu (filmy,książki... i nauka  języków,jak również czas spędzany  z miłymi osobami..),że zapomniałam o blogu;)...a mam tyyyle przepisów do przekazania,że głowa mała.Cieszę się,że nadal odwiedzacie moją stronę i to powoduje,że chcę znów pisać.A pomyśleć ,że pierwotny zamysł  bloga był tylko dla znajomych. Cóż...grono znajomych, jakby się rozrosło.:) 

Ach...a wiecie jaki niesamowity aromat wydzielają już wręcz przejrzałe owoce goyave? Mam wrażenie,że ten zapach wręcz przenika każdy kąt naszego mieszkania i niesamowicie drażni moje nozdrza wzbudzając niepohamowany na nie apetyt.W koszu są  jeszcze inne owoce egzotyczne,które może mniej intensywnie przypominają o swoim istnieniu,ale  myślę,że już i na nie czas. Pojawi się więc za niedługo również przepis na egzotyczną sałatkę zimową,tylko niech szczegóły dopracuję.

Zacznę jednak od deseru wytrawnego ,albo  raczej prostej przekąski bufetowej.

Ulubiona sałatka słodko-słona z gruszką i serem.

W naszym menu dziennym nie może zabraknąć  dania z samych surowych jarzyn,owoców,czy świeżych sałat.Często takie surowizny są  dodatkiem do obiadowej ryby,czy stejka dla lubego,ale równie często są głównym posiłkiem na kolację.

Udane małżeństwo gruszki z serem pleśniowym,to klasyk,który można na wiele sposobów urozmaicać.

W tej smacznej i prostej sałatce,delikatne nuty słodkiej gruszki ze słonym,pikantnym serem bleu podkręciłam przez dodatek orzechów,młodych liści roszponki i pikantnej rukoli w miodowym winegrecie.

Jesienne carpaccio buraczane.

Dwaj hiszpańscy bracia: Sam i Eddie Hart,którzy w Londynie uruchomili już szereg hiszpańskich restauracji ( w tym 'Barrafina') ,wydali również książkę "Barrafina: A Spanish Cookbook",pełną pysznych receptur.Poniższy przepis z tej książki , jest jak najbardziej  na obecny, jesienny czas.Aromatyczna kombinacja buraka z sosem z orzechów laskowych już jest jedną z moich ulubionych wariacji na temat carpaccio z buraka.

Zapraszam do wypróbowania tej prostej i pysznej przekąski.

Dżem mirabelkowo-melonowy z wanilią i miętą.

Nie potrafiłam oprzeć się obrywaniu ich prosto z drzewa.Były tak słodkie...chyba najsłodsze,jakie do tej pory jadłam.Te,które podjadałam w okresie dzieciństwa były dzikie,albo rosły w parkach.Nawet w babcinym ogrodzie, mirabelek było brak.Jak to jest,że tak wiele osób je lubi,a tak mało ich w ogrodach i na straganach?

Franck,nasz francuski gospodarz,sam zaproponował byśmy nazbierali sobie mirabelek  z ich ogrodu,bo oni byli tak zajęci restauracją i już,już nadchodzącym winobraniem...a taki żal zostawiać to słodkie złoto na zmarnowanie...więc poza szampańskimi akcesoriami i drobnymi upominkami,i żółte śliwki przekroczyły granicę belgijską.

Do mirabelek dodałam jeszcze  przejrzałego melona,który pojechał z nami do Szampanii i wrócił ...i myślę,że to był świetny pomysł.Słodko-kwaskowate  połączenie z  wanilią i  miętą...ten smak uzależnia...nawet mnie,która nie należy do słodko-holików.
I jaka szkoda,że sezon na nie jest tak krótki...a słoiczki ze śliwkowo-melonowym dżemem tak szybko znikają z kuchennej spiżarki.

Po powrocie czas na zupę z pieczonej dyni z krewetkami,trawą cytrynową i chilli.

W drodze powrotnej z Szampanii do Belgii musieliśmy zrobić uzupełniające zakupy do domu.Kolorowe banie na straganie,aż prosiły się o zabranie.Pomyślałam,że w końcu się skuszę,bo pewnie w Belgii będzie chłodniej,a taka dyniowa,rozgrzewająca zupa w końcu się sprawdzi. Cóż...piękna,słoneczna pogoda przyjechała z nami.

Jednak dziś wieczorem zrobiło się ciut chłodniej i to był dobry moment na pierwszą jesienną zupę.A z takim kremem od razu lepiej.

Już za chwil parę...

Po Bretanii,Normandii,Burgundii,Bordeaux,Alpach francuskich(Val d'Isere) i kilku miastach,jak Nancy,Strasbourg,Lille,Paryż...kolej w końcu na Szampanie(do której mamy najbliżej;),gdzie mieszkać będziemy w samym środku Regionalnego Parku  Montagne de Reims .

Parc Naturel de la montagne de Reims.
http://www.developpementdurable.com/

Mamy tyle ciekawych miejsc do odwiedzenia,że nie jestem pewna,czy czasu wystarczy...i tyle regionalnych specjalności do posmakowania:).

Pogoda zamówiona.

Vintage Heuvelland

Heuvelland- to urzekająca gmina w regionie Flandrii Zachodniej,która rozciąga się wzdłuż granicy francusko-flamandzkiej.Region ten słynie z malowniczych wiosek i sielskiego krajobrazu pośród zielonych wzgórz.Można tu odnaleźć spokój i ciszę,aby złapać oddech na później.

Dzięki specjalnemu mikroklimatowi,to idealne miejsce do uprawy winorośli i produkcji wina.Jest to lokacja,gdzie obowiązuje system jakości AOP.Winiarze  produkują je zgodnie z zasadami ‘Appellation Contrôlée’ i wiele win stąd  pochodzących  doczekało się już prestiżowych nagród.

Pomidorowe dżemy z owocami kolendry,pili-pili,bazylią i tymiankiem.

W tej chwili na rynku dostępne są piękne,dojrzałe i tanie pomidory.Aż budzi się chęć,by to słodkie wspomnienie lata zamknąć w słoikach.

Pierwszy na myśli pojawił się keczup,który robiłam w poprzednim roku i który bardzo miło mnie zaskoczył,bo nigdy nie był na liście moich ulubionych sosów.Jednak to jego długie gotowanie,a następnie przecieranie...

Chciałam zrobić coś szybkiego,a jednocześnie nowego.

Po przewertowaniu kilku książek kulinarnych znalazłam w końcu, francuski i prosty w przygotowaniu przepis na dżem z czerwonych pomidorów z kolendrą i cynamonem. "Cusine d'été" znów okazała się pomocna.

Do eksperymentu popchnęła mnie moja słabość do dżemu z zielonych pomidorów.I to było odkrycie,bo dżem z czerwonych pomidorów jest równie zaskakujący.On naprawdę smakuje,jak dżem owocowy.

Taki dżem będzie świetnym dodatkiem do deski serów,kozich i owczych twarożków,czy mięsnych pasztetów.

Szybki wypad do Brugge na jarmark serowy.

Do Brugii mamy około 70 kilometrów i lubimy tam co jakiś czas zaglądać,a coroczne wydarzenie-Kaasmarkt Brugge-to dla nas  możliwość  skosztowania w jednym miejscu nowych,niespróbowanych jeszcze  serów belgijskich.
Niestety tłumy smakoszy i kolejki przed straganami nieźle nas zniechęciły.Po wypiciu lokalnego piwa(Brugse Zot blond ) tłumy wcale się nie przerzedziły,a było już  dobrze po 12.Ruszyliśmy więc w nasze ulubione uliczki.