Smoothie ananas-banane-coco.

 

Smoothie jest czymś  więcej niż zwykłym sokiem.Wykonane jest z naturalnych,całych i świeżych  składników,więc wszystkie przeciwutleniacze są w nim zachowane.

Jeszcze do niedawna  kupowaliśmy gotowe soki np: "Innocent Drinks" ,które mają bardzo dobry skład,jak na kupne soki. 

Jednak,ostatni przemyślany zakup wyciskarki do soków,odrobinę wymusił,szczególnie na mnie, dbanie o świeżą  dostawę witamin.Przepis na ten koktajl oparłam głównie na zbliżonym odtworzeniu smaku  naszego ulubionego,sklepowego smoothie - pineapples,bananas, coconuts.

Do jego wykonania w domu,potrzebny jest jedynie  dobry mikser czy wyciskarka... i już mamy naturalnie słodki i  egzotyczny  koktajl.

Mus czekoladowy (RAW)

Bardzo lubię musy na bazie ciemnej czekolady,ale najczęściej w wersji standardowej zawierają,jak dla mnie zbyt dużo cukru.
Ostatnio,przez tygodniową ,(niewymuszoną ) dietę, opartą prawie w 80% na surowiźnie,zachwyciłam się musem witariańskim wykonanym z owoców awokado,banana i  kakao w proszku.
Taki mus,nie dość,że jest prosty w wykonaniu,to na dodatek zdrowszy.Awokado,które jest tu nośnikiem dobrego tłuszczu powinno być ,jak najbardziej dojrzałe.Takie nienasycone tłuszcze są dobre dla serca i naczyń krwionośnych.Są również odżywcze dla naszych włosów i paznokci.
Dodatek banana (również bardzo dojrzałego) wypełnia lukę pożądanej słodyczy.Ciemne kakao zawiera sporą ilość witamin,minerałów i enzymów,jednak mniej składników odżywczych niż to surowe,nieprzetworzone,które  zawiera również chrom,mangan,miedź,cynk i witaminę C. Ja już jestem w fazie podmieniania ciemnego na pełne surowe.
Innymi słowy: deser który można jeść bez poczucia winy.W każdym razie ja.:)

Aromatyczna surówka z kolorowej marchwi.

Marchewka wcale nie musi być pomarańczowa!
Popularną obecnie barwę zawdzięczamy wielbicielom monarchii holenderskiej,ponieważ to holenderscy ogrodnicy z powodu patriotycznych  pobudek wyselekcjonowali typ marchewki w tym kolorze,który był oficjalnym kolorem dworu orańskiego.
Badania naukowe wskazują,że marchew uprawiana w północno-zachodniej Europie do XVI wieku była purpurowa,żółta lub biała. Natomiast dzika marchew rosnąca na terytorium Iranu,Pakistanu,czy Afganistanu miała korzenie ciemno-fioletowe z powodu dużej obecności pigmentów roślinnych: antocyjanów.Barwniki te chronią przed szkodliwymi procesami utleniania,jak również potrafią łagodzić stany zapalne i wspomagają mikrokrążenie.
Z powodu  zainteresowania dawnymi,cennymi odmianami,które na domiar  posiadają spore wartości zdrowotne i niebanalny smak,pojawił się obecnie w handlu ich spory wybór .

Sałatka z marynowaną wołowiną i salsą z awokado.

Dawno już nie jadłam mięsa.Najczęściej, raz w tygodniu skubnę kawałek,a ostatnio to nawet rzadziej.Moja mało-mięsna dieta, mocno wpłynęła również na zwyczaje żywieniowe mojego M, który już  mocno ograniczył jego spożycie.

Jednocześnie, ostatni zakup  Slow Juicer'a, dzięki któremu, łatwiej jest  mi  przemycić w świeżych sokach dużo więcej surowych jarzyn.Tak teraz,nawet  wyciśnięty sok np.: ze słabo akceptowanego przez lubego selera liściowego ( z jabłkiem i cytryną),potrafi stać się dla niego atrakcyjny  i jest wypijany prawie duszkiem.

Jednak dziś,gdy wygłodniałemu Lubemu grillowałam steki  (wg przepisu z magazynu  Delhaize (luty-marzec 2014)), wiedziałam już,że i ja jestem stracona.Aromatyczny zapach smażonego,a wcześniej marynowanego mięsa obudził we mnie krwiożerczy instynkt... i zamiast zajadać się jedynie samą sałatą z salsą z awokado, wylądowało na niej kilka sporych kawałków krwistego stejka.

Zdrowa zupa na wiosenne przesilenie.

W XVI wieku salsefia była importowana do  Belgii z okolic Morza Śródziemnego,gdzie pierwotnie rosła.
Niderlandzka nazwa "schorseneer" pochodzi od włoskiego słowa  "scorzone",co opisywało czarny korzeń jako "czarną żmiję"  z powodu nieatrakcyjności jej wyglądu.Nazwa ta została później rozszerzona na "scorza nera" ,czyli czarna skóra.
Salsefia była spożywana głównie przed II wojną światową,ponieważ warzywo było ogólnie i łatwo dostępne.Prawdopodobnie dlatego z pewną dezaprobatą, nazywało się  to warzywo szparagiem dla biedaków.
Skorzonera dość długo cierpiała na falę niepopularności,prawdopodobnie również z powodu jej kłopotliwego czyszczenia. Na szczęście,to zapomniane retro warzywo,powoli wraca na europejskie talerze,bo salsefia jest bardzo zdrowa.Zawiera dużo żelaza,błonnika i witaminy C.
Mnie już  urzekła tu klik  i temat kontynuuję.

Surówka z charakterkiem.

Ostatnio na zakupach  odkryłam białą rzodkiew,którą bez wahania włożyłam do koszyka...i tak,jak nigdy nie miałam awersji do czarnej,z której surówką często zajadałam się w domu rodzinnym,tak tą,jestem zachwycona.

Biała rzodkiew w przeciwieństwie do swojej kuzynki nie jest ostra,a jedynie lekko pikantna.Jest od niej co najmniej dwa razy dłuższa,a jej skórka,która jest cienka, kryje w środku bardzo soczyste i mało włókniste wnętrze.Bogata jest w witaminy i związki mineralne.Polecana w diecie odchudzającej,ponieważ syci,ale nie tuczy.

Można ją spożywać na ciepło,jako dodatek w jarzynowych zupach,jednak dla mnie najlepiej smakuje na surowo w świeżych sałatkach.

Powstała surówka na bazie mojej fascynacji japońską kuchnią,gdzie eksperymentalnie pomieszałam składniki obecne w japońskiej i europejskiej wersji.Myślę,że eksperyment godny wypróbowania.

Zapomniane bulwy,które znów zaczynają być modne.

Czyściec bulwiasty (Stachys affinis) jest małym warzywem korzeniowym pochodzącym z Azji,który  do Francji po raz pierwszy został sprowadzony w 1882 z Japonii.Francuska nazwa została nadana od miejscowości Crosne (departament Essonne) ,gdzie warzywo to zaczęto po raz pierwszy w Europie uprawiać.

Japoński czyściec to wieloletnia roślina uprawiana głównie dla jadalnych bulw,które swoim wyglądem przypominają korkociąg czy pulchne gąsienice. Bulwki mają delikatny i lekko słodki smak,a zarazem  orzechowy posmak przypominający karczocha,dlatego są często nazywane chińskimi karczochami.Bulwy zawierają  oczywiście węglowodany (17%), niewielką ilość białka (3%),mało tłuszczu (0,2%), odrobinę błonnika (O,7%) a reszta to już tylko woda.

Bulwy,  dostępne są w handlu od późnej jesieni do późnej zimy i często są już umyte i oczyszczone (co jest powiązane z ich wysoką ceną).

Pieczona skorzonera.

Czyszczenie skorzonery,która po zmoczeniu wodą ma  ciemną,wręcz czarną skórkę, jest odrobinę kłopotliwe.Świeże korzenie pokryte  są resztkami ziemi,w której rosły, a jeszcze podczas obierania zaczynają wydzielać lepkie,kleiste mleczko. Jednak uważam,że warto poświęcić trochę czasu i wysiłku,bo pod mniej atrakcyjnym wyglądem ukrywa się całkiem smaczne warzywo o łagodnym i lekko słodkim smaku (do którego,nie wiem dlaczego przylgnęła nazwa zimowego szparaga...mi bardziej kojarzy się ze słodką  pietruszką:).
Skorzonera na dodatek jest bogata w błonnik,miedź,jak również jest dobrym źródłem potasu,żelaza i kwasu foliowego.

Świeżą salsefię można przechowywać około tygodnia w lodówce,a w suchym i chłodnym miejscu nawet miesiąc.

Owocowy i sycący koktajl z mlekiem owsianym.

Gujawa,to roślina należąca do rodziny mirtowatych.Miąższ owocu jest czerwonawy lub jasny,o silnym i niesamowicie charakterystycznym zapachu,który tej zimy mnie zniewolił.

Owoc zawiera dużą ilość błonnika,który jest na ogół dobrze tolerowany przez nasze jelita,a równocześnie zapobiega ich zaparciom.Guawa jest również bogatym źródłem wapnia i witaminy C-zawiera około pięć razy więcej tej witaminy niż pomarańcza.Jest idealna by zapobiegać przeziębieniom.

Zimą zużywam jej owoce,jako dodatek do sałatek owocowych,jak również do zdrowych i pysznych koktajli owocowych.

Egzotyczna,zimowa sałatka.

EGZOTYCZNA,ZIMOWA SAŁATKA

Na 2 porcje

Sałatka,którą wymyśliłam absolutnie z tego,co miałam pod ręką i pod wpływem chwili.

Miała być  orzeźwiająca i pełna dobrych witamin tak potrzebnych o tej porze roku. Całość dopełnił dodatek pikantnego i aromatycznego syropu.